حضرت فرمود : هر آب كه از زمين بيرون آمده بود زمين آن را فروبرد ، وچون آبهاى آسمان خواستند كه در زمين فروروند زمين قبول نكرد وگفت : خدا امر نكرد مرا به آنكه آب تو را فروبرم ، پس آب آسمان به روى زمين ماند وكشتى بر جودي قرار گرفت - وآن كوهى است بزرگ در موصل - پس خداوند جبرئيل را فرستاد كه آبهائى كه بر روى زمين مانده بود برد بسوى درياها كه بر دور دنيا هستند ، ووحى فرستاد بسوى نوح كه يا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ مِنَّا وَبَرَكاتٍ عَلَيْكَ وَعَلى أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ وَأُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا عَذابٌ أَلِيمٌ « 1 » « اى نوح ! فرود آي از كشتى يا از كوه با سلامتى از ما - يا تحيّتى از ما - وبركتها ونعمتها بر تو وبر امّتى چند از آنهائى كه با تو بودند در كشتى وامّتى چند هستند كه بزودى ايشان را برخوردار گردانيم به نعمتهاى دنيا پس برسد به ايشان عذاب دردناك به سبب كفر ايشان » . حضرت فرمود : پس فرود آمد نوح در موصل از كشتى با هشتاد تن از مؤمنان كه با أو بودند وبنا نمودند مدينة الثمانين را ، ونوح را دخترى بود كه با خود به كشتى برده بود پس نسل مردم از أو بهم رسيد ، وبه اين سبب حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود : حضرت نوح يكى از دو پدر است ، يعنى پدر جميع مردم است بعد از آدم عليه السّلام « 2 » . وبه سند معتبر منقول است كه از امام محمد باقر عليه السّلام پرسيدند كه : نوح عليه السّلام چه دانست كه از قوم أو كسى ايمان نخواهد آورد كه چون نفرين بر قوم خود كرد گفت : ايشان فرزند نمىآورند مگر فاجر وكافر ؟ فرمود : مگر نشنيده‌اى آنچه خدا به نوح گفت كه : ايمان نخواهند آورد از قوم تو مگر آنها كه ايمان آوردند « 3 » . ودر حديث معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : چون حق تعالى ظاهر گردانيد پيغمبرى نوح عليه السّلام را ، ويقين كردند شيعيان - كه از كافران آزار مىكشيدند - كه فرج ايشان

--> ( 1 ) . سورهء هود : 48 . ( 2 ) . تفسير قمى 1 / 326 . ( 3 ) . تفسير قمى 2 / 388 .